Dorstig bos

We lopen nu door een dennenbos. Deze bomen horen hier eigenlijk niet — ze zijn ooit geplant voor de houtverkoop.

De rechte stammen werden gebruikt om de mijnen in Limburg te stutten. Als de mijngangen dreigden in te storten, begon het dennenhout eerst te kraken. Zo wisten de mijnwerkers dat ze weg moesten wezen. Tegenwoordig zijn de inkomsten uit houtkap niet meer nodig en wil drinkwaterbedrijf Waternet liever een gevarieerder bos. Dennen zijn namelijk echte zuipers: ze drinken veel meer water dan loofbomen en dat water hebben we nou net nodig om drinkwater te maken. Bovendien maken de gevallen naalden de grond zuur en groeit er daardoor weinig op de grond. Wij willen juist een biodivers bos, dat is meer toekomstbestendig. Daarom zie je bij sommige bomen ringen uit de bast gehakt. Zo sterft de boom langzaam. Door dode bomen te laten staan en liggen, krijgt de natuur de ruimte. Hoe meer verschillende dieren, insecten, planten en schimmels, hoe beter. Niet alleen voor de natuur, maar ook voor de kwaliteit van ons water.